上口

shàng kǒu

คำจำกัดความ

1. to be able to read aloud fluently
2. to be suitable (easy enough) for reading aloud

คำที่มี 上口

• 上口齿 shàng kǒu chǐ: supraoral tooth
• 朗朗上口 lǎng lǎng shàng kǒu: to flow right off the tongue (of lyrics or poetry)

คำย่อยของ 上口

• 口 kǒu: mouth
• 上 shàng: on top